فلسطین و لبنان بعد استراتژیک ایران
روز جمعه آخر ماه مبارک رمضان روز قدس امسال با استقبالی بی نظیر روبرو شده بود. سال گذشته برخی تلاش کردند این روز را منحرف کنند و با شعار های انحرافی آن را تخریب کنند. اما امسال این روز بگونه ای برگزار شد که انحراف های سال قبل را تحت پوشش خود قرار داد.
چرا فلسطین و لبنان برای ایران اینقدر اهمیت دارد؟
آیا چون ما مسلمان هستیم باید طرفدار آنها باشیم؟
اگر بحث در مورد لبنان و حزب الله لبنان باشد شاید برخی بگویند چون شیعه های لبنان وابستگی تاریخی و عاطفی با شیعیان ایران دارند ایرانی ها حامی حزب الله لبنان می باشند. اما در مورد فلسطین چی آنها که سنی مذهب هستند؟ شاید علاقه دینی ما یعنی مسلمان بودن یا مسایل انسانی و حق و حقوق انسان ها تاثیر زیادی روی نظر ما نسبت به فلسطین داشته باشد اما دلایل دیگری هم وجود دارد که ما باید از آنها طرفداری کنیم. جنگ 33 روزه اخیر میان رژیم صهیونیستی و حزب الله لبنان که منجر به پیروزی افتخار آفرین حزب الله لبنان گشت توسط اکثر تحلیلگران سیاسی به عنوان الگوی جنگ ایران و آمریکا تلقی شده بود. یعنی آمریکایی ها از طریق اسرائیلی ها در تلاش بودند تا یک زور آزمایی میدانی انجام دهند و با شکست مفتضحانه اسرائیلی ها حمله آنها به ایران نیز به تاخیر افتاد! این بحث را در همان زمان خیلی از مطبوعات اوروپایی و آمریکایی مطرح نمودند و واقعیت داشت. در واقع حزب اللهی ها نماینده ایران در جنگ بودند.
برخی ناشیانه فکر می کنند اگر مثلا ما دست از حمایت از فلسطینی ها و لبنانی ها برداریم و دست دوستی به سوی رژیم صهیونیستی دراز کنیم دیگر همه مشکلات ما در جهان حل می شود و آمریکایی ها دست از فشار های خود بر ایران بر می دارند. باید به این دوستان بگویم خیلی ناشی هستند قبل از انقلاب هم شاه همین فکر را می کرد اما دیدید که پس از انقلاب آنها حتی برای درمان هم به او اجازه ورود به آمریکا را ندادند. آمریکا هم در این زمینه کاره ای نیست. یک لابی فراماسونری و صهیونیست پشت پرده در آمریکا و اوروپا حکومت می کند این لابی است که تصمیم می گیرد این کشورها هر کدام چه نقشی را باید بازی کنند. اسرائیل هم به عنوان نقطه تمرکز این لابی در منطقه خاورمیانه انتخاب شده و پس از آن نقشه آنها تصرف کل منطقه خاور میانه چه بصورت مستقیم چه بصورت غیر مستقیم می باشد. این پایگاه باید به هر قیمتی شده نگهداری شود و به همین دلیل هم هست که می بینید کل کشورهای اوروپایی و آمریکا سفت و سخت پشت سر اسرائیل هستند. نه به دلیل اینکه اینها به یهودی ها علاقه دارند بلکه به دلیل اینکه پایگاه اصلی آنها در منطقه فلسطین اشغالی است. یهودی ها هم آلت دست اینها هستند. کشورهای دیگر منطقه از جمله ایران باید به تصرف درآید چون منابع اقتصادی ایران برای آنها اهمیت دارد و این منابع باید به غارت برود. به عقیده آنها کشورهای جهان به دو گروه تقسیم می شوند یا اربابان و یا رعیت ها و فعلا کشورهای خاورمیانه باید جزو رعیت ها باشند. گسترش نفوذ ایران در سطح جهان آنها را از هدف خود دور می کند چرا که وقتی آنها می توانند به هدف اصلی خود برسند که ایران در چهارچوب مرز های خود محاصره شده باشد. نفوذ ایران در فلسطین و لبنان و عراق و افغانستان و... منجر به آن شده که آنها درگیری های پراکنده با طرفداران ایران در اقصی نقاط جهان داشته باشند و نتوانند به خود ایران رسیدگی کنند. همه می دانند اگر عملیات پیاپی بر علیه نیروهای آمریکایی در عراق نبود آمریکایی ها حالا حالاها از عراق عقب نشینی نمی کردند و در واقع آنها برای حفظ جان نیروهای خود عمده آنها را از عراق بیرون آوردند و بقیه را در پادگان ها نگه داشتند. حتی برخی مطبوعات غربی با اشاره به عقب نشینی نیروهای ضربتی آمریکا از عراق این عقب نشینی را در گرو آمادگی برای حمله به ایران دانستند. سوابق حمله های آمریکایی ها به کشورهای دیگر نشان می دهد حمله به آن کشورها وقتی انجام می شود که ایالات متحده یقین پیدا کرده باشد نظام و حکومت در آن کشور از حمایت مردمی برخوردار نمی باشد و در چند سال اخیر نیز نوک حمله تبلیغاتی آنها به نظام جمهوری اسلامی حمایت این نظام از آرمان فلسطین بود. یعنی در عمل آمریکا وقتی به ایران حمله می کند که مطمئن شود نظام جمهوری اسلامی دیگر در میان مردم طرفدار ندارد و پایه های آن سست شده حضور پررنگ و یکپارچه ایرانی ها در روز جهانی قدس نشانه وحدت و یکپارچگی ملت ایران در حمایت از برنامه های نظام خود در رابطه با فلسطین از یکسو و حمایت از نظام مقدس جمهوری اسلامی از سوی دیگر بود و قطعا هر آن کس که برنامه ای برای تعرض به ملت ایران را در سر می پروراند پس از مشاهده چنین حمایت گسترده از آرمان های انقلاب و خواسته های نظام چند بار تجدید نظر خواهد کرد.
وبلاگ شخصی دکتر عماد آبشناس